Leczenie trądziku młodzieńczego

Leczenie trądziku młodzieńczego

Leczenie trądziku młodzieńczego jest procesem długotrwałym i niejednokrotnie dokuczliwym dla pacjenta. Kluczem do sukcesu w terapii trądziku młodzieńczego jest systematyczność oraz przestrzeganie zaleconego schematu pielęgnacji skóry. Trądzik młodzieńczy ogólnie można podzielić na typ zaskórnikowy, zapalny oraz mieszany. Do określenia stopnia nasilenia tej choroby niezbędna jest także ocena blizn, hiperpigmentacjipozapalnej (przebarwień) oraz rumienia skóry twarzy. Dopiero biorąc pod uwagę całokształt obrazu klinicznego można wdrożyć przemyślaną i dokładnie zaplanowaną metodę leczniczą.

Trądzik młodzieńczy- postępowanie wstępne

Trądzikowi młodzieńczemu zwykle towarzyszy łojotok oraz wynikającego z niego „przetłuszczanie się” skóry twarzy. Każda nastoletnia cera tłusta charakteryzuje się szarawym kolorytem, świeceniem oraz obecnością licznych zaskórników, szczególe w strefie T (czoło, nos, broda). Odpowiednia pielęgnacja skóry łojotokowej pozwala na zahamowanie procesu tworzenia się widocznych niedoskonałości:
Produkty pielęgnacyjne powinny wykazywać działanie sebostatyczne (ograniczające wydzielanie sebum) oraz bakteriostatyczne. W kremach warto zatem poszukiwać kwasów (salicylowego, azelainowego, migdałowego), nadtlenku benzoilu, wyciągów roślinnych np. z ogórka oraz substancji łagodzących (alantoina, pantenol)
Nie można dopuścić do przesuszenia skóry (syndrom skóry tłustej pozornie suchej), gdyż wywoła to paradoksalne nasilenie łojotoku. Twarz myć należy za pomocą łagodnych żeli micelarnych, natomiast minimum raz dziennie warto aplikować lekki krem nawilżający, który zawiera mocznik lub kwas hialuronowy
Skóry nie można przemywać alkoholowymi tonikami, ponieważ zaburzają one funkcjonowanie bariery naskórkowej oraz powodują szybką utratę nawilżenia
Matujący efekt kosmetyczny można uzyskać za pomocą mineralnych, lekki pudrów z dodatkiem substancji antybakteryjnych

Trądzik młodzieńczy- leczenie miejscowe

Pierwszy etap leczenia trądziku młodzieńczego polega na stosowaniu na całą powierzchnię skóry objętej procesem chorobowym substancji o działaniu przeciwtrądzikowym:
Kwasów: salicylowego (BHA) i hydroksylowych AHA (migdałowy, glikolowy, mlekowy), które odblokowują oraz zwężają pory, działają delikatnie antybakteryjnie, a dzięki swoim właściwościom złuszczającym redukują widoczność przebarwień
Nadtlenku benzoilu, leku, który jest utleniającym związkiem działającym miejscowo przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwłojotokowo oraz wysuszająco. Nakładany punktowo zmniejsza czerwone, ropne wypryski oraz stymuluje ich gojenie dzięki poprawie zaopatrzenia rany w tlen
Retinoidy, czyli pochodne witaminy A przeznaczone do stosowania na skórę (tretynoina, izotretynoina, adapalen, tazaroten). Ich skuteczność wielokrotnie została potwierdzona wśród grupy młodzieży między 12 a 18 rokiem życia. Leki te zapobiegają tworzeniu się mikrozaskórników (wykwitów pierwotnych w trądziku młodzieńczym) oraz sprzyjają gojeniu się już istniejących wyprysków. We wstępnym okresie leczenia retinoidami może nastąpić przemijające pogorszenie stanu skóry, tzw. wysyp wywołany oczyszczaniem się cery.
Antybiotyki zewnętrzne (klindamycyna, erytromycyna), które zazwyczaj przepisuje się do stosowania równoległego z nadtlenkiem benzoilu lub retinoidami. Antybiotyki doraźnie zmniejszą infekcję bakteryjną w obrębie krost.

Trądzik młodzieńczy- leczenie ogólne

Trądzik młodzieńczy niereagujący na leki zewnętrzne wymaga włączenia terapii doustnej, najczęściej antybiotykami lub izotretynoiną. W przypadku miesiączkujących dziewcząt można również rozważyć antykoncepcję hormonalną tabletką dwuskładnikową, która zmniejszy stężenie męskich hormonów. W Polsce trądzik młodzieńczy u dzieci powyżej 12 roku życia zwykle leczy się tetracyklinami, czyli antybiotykami, które zawsze należy łączyć z terapią miejscową np. nadtlenkiem benzoilu. Antybiotyki stosuje się około 2-3 miesięcy, a następnie prowadzi zewnętrzne leczenie podtrzymujące. Kontrowersyjną metodą leczenia trądziku u młodzieży jest izotretynoina doustna. Jest to tzw. lek ostatniej szansy zarezerwowany dla opornych postaci choroby. Niechęć do jego włączania wynika z toksycznego działania na wątrobę, oczy, a przede wszystkim na rozwijający się płód. Ponadto może wywoływać suchość skóry oraz wypadanie włosów. Pomimo wielu działań niepożądanych izotretynoina doustna wciąż pozostaje jedyną substancją działającą na wszystkie mechanizmy, które odpowiadają za patogenezę trądziku młodzieńczego.

Drukuj